طراحی شکل اتصالات ضد آب در درجه اول با روش نصب، محیط عملیاتی و الزامات اتصال تعیین می شود. کانکتورها در اشکال مختلف-مانند پیکربندی مستقیم، زانویی، T{2}}شکل، و چند پورت- برای پاسخگویی به طرح‌بندی‌های مختلف سیم‌کشی و نیازهای نصب تجهیزات وجود دارند. یک شکل خوب-طراحی شده نه تنها نصب را تسهیل می‌کند، بلکه پایداری اتصال و اثربخشی حفاظت ارائه شده را نیز افزایش می‌دهد.
اتصالات ضد آب مستقیم یک نوع پرکاربرد هستند. با طراحی خطی با هر دو سر در یک راستا، برای ورود کابل استاندارد و اتصالات ایمن ایده آل هستند. ساختار ساده و سهولت نصب آنها را به انتخاب های رایج برای کابینت های کنترل، ماشین آلات و سیستم های روشنایی تبدیل می کند. در مقابل، کانکتورهای زانویی، مسیر کابل را برای کاهش تنش خمشی تغییر می‌دهند و آنها را برای نصب در فضاهای محدود یا جاهایی که جهت سیم‌کشی نیاز به تنظیم دارد، مناسب می‌سازند.
کانکتورهای ضدآب{0}}شکل و چند پورت{1} دارای کانال های اتصال متعددی هستند که امکان اتصال همزمان چندین کابل یا مجرا را فراهم می کند-راه حلی ایده آل برای سیستم های سیم کشی پیچیده. این طرح‌ها کارایی سیم‌کشی را بهبود می‌بخشند و فضای مورد نیاز برای نصب را به حداقل می‌رسانند، و آنها را در تجهیزات اتوماسیون، سیستم‌های کنترل و پروژه‌های مهندسی در مقیاس بزرگ- رایج می‌کنند. علاوه بر این، طرح های تخصصی مانند اتصالات رزوه ای یا فلنجی برای مطابقت با نیازهای رابط تجهیزات خاص در دسترس هستند.
علاوه بر شکل فیزیکی آنها، عواملی مانند ابعاد، مشخصات رابط و طراحی آب بندی نیز بر عملکرد کانکتور در عمل تأثیر می گذارد. انتخاب محصول باید محل نصب، تعداد کابل ها و الزامات حفاظت از محیط زیست را در نظر بگیرد. همانطور که طراحی تجهیزات همچنان در حال تکامل است، اشکال اتصالات ضد آب به طور فزاینده ای متنوع شده است تا نیازهای اتصالات ایمن و نصب راحت در صنایع مختلف را برآورده کند.